Marianne Knol

Ik ben Marianne Knol, woon in Kampen en het werken met klei is een van mijn passies. 

Lang geleden heb ik de eerste lessen gevolgd bij Quintus in Kampen, en heb daarna, als autodidact, de spannende lange weg gevolgd naar het ontwikkelen van mijn eigen beeldtaal.

Mijn werkstukken zijn grof opgebouwd, daarna gevormd, geduwd, geschraapt … met een ruige ruwe huid en met een schrale sobere kleurafwerking. 

Soms wordt metaal, stoer en vaak heel geraffineerd , geïntegreerd in mijn objecten. Met deze materialen en technieken vertaal ik de beelden die in me opkomen naar tastbare objecten. Dit kan gebeuren aan de hand van een uitgedacht plan, soms naar aanleiding van een op dat moment spelend maatschappelijk probleem maar ik volg ook vaak de richting die de klei als bijna vanzelf opgaat.
Dit resulteert in zowel figuratief als monumentaal werk. 

Ik maak bewust geen gebruik van meetinstrumenten en werk (wat de keramiek betreft) op het oog en op gevoel met mijn favoriete aardappelmesje als een van de weinige gereedschappen. Dit in tegenstelling tot de metalen onderdelen die door mijn partner worden aangebracht. Hierdoor zijn de keramiek/metaalcombinaties een mengeling van spontaniteit en precisie. Het is een langdurig groeiproces waarbij ik steeds blijft zoeken naar oorspronkelijke concepten zowel qua vorm en huidafwerking. Door zuinig gebruik te maken van oxides en pigmenten wordt kleur een onderdeel van het basismateriaal zelf. 

MIJN BEELD VERTELT...DE KIJKER LUISTERT.